Siber güvenlikte başarı ölçütü değişiyor: soru artık “saldırıya uğradık mı” değil, “saldırı altında işimizi ne kadar sürdürebildik” oldu. Kurum başına haftalık saldırı hacmi 2025’te ortalama 1.968’e, yıllık %18 artışla ulaştı; büyük kurumların önemli bir bölümü son bir yılda en az bir üçüncü taraf kaynaklı ihlal yaşadı. Üretim yürüten kurumlarda bu tablo doğrudan hat duruşu, tedarik gecikmesi ve ticari kayıp anlamına geliyor. Buna rağmen küresel araştırmalar, endüstriyel ortamı olan kurumların yalnızca beşte birinde özel bir OT güvenlik ekibi bulunduğunu, çok azının OT risklerini yönetim kuruluna raporladığını gösteriyor. Aynı dönemde yapay zekâ hem savunmayı hızlandırıyor hem de yeni bir saldırı yüzeyi açıyor; kurumsal süreçlere giren otonom ajanlar yetkilendirilmesi ve izlenmesi gereken yeni kimlikler doğururken, onaysız yapay zekâ kullanımı veriyi sessizce kurum dışına taşıyabiliyor. Derinleşen regülasyonlar ve tedarik zinciri denetimleri ise güvenliğin yalnızca uygulanmasını değil, kanıtlanabilir olmasını zorunlu kılıyor. Dayanıklılık artık bir proje başlığı değil; kimlik, veri, operasyon ve yönetişimi tek çatı altında toplayan, tatbik edilmiş ve ölçülebilir bir kurumsal refleks olmalı.